Italië schrijft tennisgeschiedenis, en wint de Davis Cup.

De Davis Cup-finale in Bologna bracht meteen spanning met zich mee: Italië trad aan zonder enkele sterspelers, maar straalde vertrouwen uit. Spanje miste eveneens toptalent, waardoor de focus verschoof naar wie het meest mentaal sterk zou zijn.

Berrettini zet de toon

De eerste wedstrijd was meteen cruciaal. Matteo Berrettini startte fel tegen Pablo Carreño Busta en nam al snel de controle over de wedstrijd. Met een solide service, waaronder meerdere aces hield hij zijn tegenstander voortdurend onder druk. Berrettini verloor geen enkel breakpunt en won overtuigend met 6-3, 6-4. Zijn overwinning bracht niet alleen Italië op voorsprong, maar gaf ook rust en ademruimte aan het hele team.

Cobolli’s comeback: van crisis naar glorie

De tweede match leverde het echte drama van de avond. Flavio Cobolli begon moeizaam tegen Jaume Munar en verloor de eerste set met 1-6. Maar vanaf de tweede set veranderde alles. Hij ging agressiever spelen, begon beter te serveren en liet zien dat hij zich niet liet intimideren door de vroege achterstand.

In de tiebreak van de tweede set toonde hij zijn mentale kracht en won hij nipt. De derde set werd een gevecht punt voor punt. Cobolli brak in de elfde game op het beslissende moment, en met het publiek achter zich serveerde hij de match uit. Eindstand: 1-6, 7-6, 7-5 en daarmee ook de Davis Cup voor Italië.

Een finale van hart en vastberadenheid

Wat de finale typeerde, was niet alleen tactische kwaliteit maar vooral mentale weerbaarheid. Berrettini speelde volwassen en koel, alsof hij naar deze rol had uitgekeken. Cobolli daarentegen bracht emotie, strijd en een verhaal dat het publiek meenam van wanhoop naar triomf. Zijn zege was het symbolische moment van de avond: Italië wint, niet alleen op talent, maar op karakter.

Slot: een historische avond

Met twee enkelspelzeges was de dubbelmatch niet eens meer nodig. Italië kroonde zich kampioen op eigen bodem, met een mix van ervaring en jeugd. De finale toonde hoe belangrijk veerkracht is in teamtennis: Berrettini legde de basis, Cobolli maakte het af. Zo schrijft Italië opnieuw tennisgeschiedenis door het voor de derde keer op rij te winnen.